عینک را جا به جا می کند، به ادامه ی اس ام اس نوشتن اش می رسد. به موهای سفیدش نگاه میکنم؛ خبری از موهای پرپشت سیاه ش نیست، به چروک های صورت ش ؛ به دست های ش، به چشم های ش.
راه درازی آمده تا امروز اینجا آرام نشسته؛
مادرِ آرام و صبور من.
مادرِ من درس نخوانده اما تشنه ی یاد گرفتن بوده، همیشه ی خدا نگران درس و دانشگاه رفتن ما بوده. اهل کتاب و تئاتر و موسیقی نبوده
برچسب:
نویسنده: سارا خلیلی
تاريخ: دوشنبه
24 ارديبهشت
1397 ساعت: 2:13